In mijn hele leven heb ik misschien vier jaar maat 38 gehad...

Het waren de beroerdste vier jaar van mijn leven

Niet vanwege die maat 38 hoor, daar was ik trots op en ik voelde me reuze sexy. Maar het was een enorme strijd om op gewicht te blijven. En ik was ook constant bang om dat gedroomde maatje weer te moeten inleveren.

Bovendien had de reden dat ik zoveel was afgevallen niets te maken met een succesvol dieet. Maar alles met het feit dat ik in één klap mijn huis, mijn relatie en mijn bedrijf kwijt was geraakt.

Op dit moment heb ik geen maat 38 meer

Maar ik heb me nog nooit beter gevoeld dan nu

Mijn leven is een ontdekkingstocht op het gebied van voeding en voedingswetenschap. En (vooral) op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, kwantumfysica en neurowetenschap. Oftewel: de werking van ons brein. Door die combinatie ontdekte ik de missing link in alle bestaande opvattingen over eten en gezondheid: ze vloeken met de werking van je brein.

Daarom is een gezonde leefstijl zo lastig vol te houden. Daarom word je alleen maar dikker van diëten. En daarom ben je juist als je op dieet bent nog maar met één ding bezig: met eten!

Mijn naam is Carola van Bemmelen

Op mijn 17e begon ik met diëten

Ik was geen slank kind. Integendeel, ik had het hele pakket: te dik, een bril, onhandig en te slim. Niet zo gek dus dat ik op mijn 17e begon te proberen af te vallen. Ik wilde namelijk bij de populaire meiden horen...

Het brooddieet, dat was het eerste dieet dat ik ooit volgde. Na twee dagen werd ik er knettergek van. Toen volgde Fit for Life. Montignac. Dat dieet met die ziekenhuissoep, met al die kool (getver!)

O ja, en Herbalife, heb ik echt een vermogen aan uitgegeven. Verkocht ook nog zelfs.

Toch viel ik geen zak af

Dus ik ging op zoek naar wat er 'mis' was met mij...

Toen ik eind 20 was las ik ‘Het lichaam wil gezond zijn’ van Andrew Weil. Daar gingen de lichten aan: ik moest gewoon gaan eten zoals mijn grootmoeder deed… zoals de natuur het heeft geregeld. Onbewerkt, met de seizoenen mee.

Mijn interesse voor voeding was gewekt. Ik las alles wat los en vast zat, over voeding en over persoonlijke ontwikkeling. Ik ging een opleiding gewichtsconsulente volgen, maar die heb ik heel snel in de hoek gegooid – calorieën tellen en ‘let op vet’: dat waren niet de adviezen die ik toekomstige cliënten wilde meegeven.

Zelf stopte ik met diëten (dacht ik). Want gezond gaan eten omdat je af wilt vallen is nog steeds een dieet... Ik zat dus nog altijd volop in het dieetdenken ook al dacht ik van niet. ‘Als ik nu zoveel heb gesnoept kan ik vanavond beter niet eten’ – eten was ‘goed’ of ‘fout’. Niet iets neutraals dat mijn lichaam aangaf.

Toen ging ik failliet

En paste ik ineens in maat 38!

In 2009 ging het bedrijf dat ik had opgebouwd, failliet. Mijn relatie liep op de klippen. Een van mijn vrienden zei: “Je kunt nu niks meer kwijtraken, alleen nog maar winnen”.

Ik ging bij een sportschool werken. Daar begeleidde ik mensen op het gebied van voeding. En er viel me al snel iets fascinerends op:

De eerste 2 weken gingen bij iedereen wel goed, maar daarna ging het al snel bergafwaarts

Als je een béétje dieetervaring hebt herken je dat vast: de eerste twee weken gaat het erom dat je het nieuwe eetpatroon leert kennen. Daarna wordt het lastig: dan wordt het volhouden. Dat is bijna niet te doen.

Inmiddels weet ik dat dit komt doordat je oerbrein de boel in de weg zit.

Ik werd voedingscoach met suikervrij eten als specialisme

Een maandje suikervrij leverde me 7 boeken en een hoop bekendheid op

Ik ontdekte dat het een stuk makkelijker was om 'op het rechte pad' te blijven als ik met mijn vingers uit de suikerpot bleef.

Daarom adviseerde ik mijn cliënten om suikers en bewerkte voeding te laten staan. Tegelijkertijd betrok ik dat advies ook op mezelf. Ik plaatste een oproep op Facebook: 30 dagen suikervrij, wie doet er mee? Er meldden zich 350 volgers.

Zelf was ik trouwens na 2 weken al af. Maar ik las de enthousiaste verhalen van al die anderen die zich zo veel beter gingen voelen. Ik las me in en volgde studies tot ik er álles van af wist. Daaruit is de Sugarchallenge geboren: zeven boeken en een programma.

Duizenden mensen volgden mijn Sugarchallenge. Hoewel ze minder snel 'uit de bocht vlogen', hielden de meesten hun suikervrije leefstijl niet vol. Sommige mensen deden de Sugarchallenge wel vijf, zes keer. Tijdens het programma ging het goed, daarna niet meer. En ik dacht: dan faal ik als coach. Er ontbreekt nog iets.

Daar ben ik naar gaan zoeken.

Dit is wat ik heb ontdekt:

Je oerbrein bestuurt jouw eetpatroon

Je relatie met eten – de belangrijkste relatie in je leven - wordt volledig gestuurd door je oerbrein.

Zo lang je niet snapt hoe je oerbrein werkt, zul je nooit een relaxte relatie met eten krijgen. Je blijft dan vechten met jezelf en met eten.

Pas wanneer je weet hoe je jouw oerbrein kunt managen, kun je die eet-dieetspiraal doorbreken. Dan stopt je gevecht met eten. Voorgoed.

Ik schreef over mijn ontdekking een nieuw boek: De Gelukkige Eter

Weten hoe je jouw oerbrein kunt managen is de sleutel

Alleen dan kun je jouw strijd met eten en met jezelf stoppen

Nu ik weet hoe het oerbrein werkt, kan ik je vertellen hoe je weer rust kunt brengen in jouw relatie met eten. Zodat je kunt stoppen met afvallen als levensdoel. En weer kunt kiezen vóór jezelf in plaats van tegen jezelf.

Je bent het waard!

Ik heb al jaren maat 42

En inmiddels ben ik daar oprecht blij mee!

Ik draag tegenwoordig maat 42 (net als de meeste Nederlandse vrouwen), mijn buik is zichtbaar (niet prominent, maar je hoeft ook niet je best te doen om ‘m te spotten). En toch voel ik me beter dan ooit.

Nu ik snap hoe mijn brein werkt en ik de verantwoordelijkheid neem voor het managen ervan, voel ik me goed.

Het is mijn missie om ervoor te zorgen dat iedere vrouw in Nederland stopt met het nastreven van onnatuurlijke schoonheidsidealen. Dat we ons als vrouw niet langer meer in allerlei keurslijven laten dwingen, maar dat we onze schoonheid laten zien. Omdat juist de diversiteit ons zo mooi maakt. We zijn mooi en we zijn perfect. Nu en altijd. 

In de Eetgeluk Universiteit leer ik je hoe ook jij jouw oerbrein kunt managen. Alleen dan los je het probleem op bij de wortel. Alleen dan is het mogelijk om jouw strijd met eten te stoppen en weer een relaxte en gezonde relatie te krijgen met eten én met jezelf!

In mijn hele leven heb ik misschien vier jaar maat 38 gehad...

Het waren de beroerdste vier jaar van mijn leven

Niet vanwege die maat 38 hoor, daar was ik trots op en ik voelde me reuze sexy. Maar het was een enorme strijd om op gewicht te blijven. En ik was ook constant bang om dat gedroomde maatje weer te moeten inleveren.

Bovendien had de reden dat ik zoveel was afgevallen niets te maken met een succesvol dieet. Maar alles met het feit dat ik in één klap mijn huis, mijn relatie en mijn bedrijf kwijt was geraakt.

Op dit moment heb ik geen maat 38 meer

Maar ik heb me nog nooit beter gevoeld dan nu

Mijn leven is een ontdekkingstocht op het gebied van voeding en voedingswetenschap. En (vooral) op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, kwantumfysica en neurowetenschap. Oftewel: de werking van ons brein. Door die combinatie ontdekte ik de missing link in alle bestaande opvattingen over voeding en gezondheid: ze vloeken met de werking van je brein.

Daarom is een gezonde leefstijl zo lastig vol te houden. Daarom word je alleen maar dikker van diëten. En daarom ben je juist als je op dieet bent nog maar met één ding bezig: met eten!

Mijn naam is Carola van Bemmelen

Op mijn 17e begon ik met diëten

Ik was geen slank kind. Integendeel, ik had het hele pakket: te dik, een bril, onhandig en te slim. Niet zo gek dus dat ik op mijn 17e begon te proberen af te vallen. Ik wilde namelijk bij de populaire meiden horen...

Het brooddieet, dat was het eerste dieet dat ik ooit volgde. Na twee dagen werd ik er knettergek van. Toen volgde Fit for Life. Montignac. Dat dieet met die ziekenhuissoep, met al die kool (getver!)

O ja, en Herbalife, heb ik echt een vermogen aan uitgegeven. Verkocht ook nog zelfs.

Toch viel ik geen zak af

Dus ik ging op zoek naar wat er 'mis' was met mij...

Toen ik eind 20 was las ik ‘Het lichaam wil gezond zijn’ van Andrew Weil. Daar gingen de lichten aan: ik moest gewoon gaan eten zoals mijn grootmoeder deed… zoals de natuur het heeft geregeld. Onbewerkt, met de seizoenen mee.

Mijn interesse voor voeding was gewekt. Ik las alles wat los en vast zat, over voeding en over persoonlijke ontwikkeling. Ik ging een opleiding gewichtsconsulente volgen, maar die heb ik heel snel in de hoek gegooid – calorieën tellen en ‘let op vet’: dat waren niet de adviezen die ik toekomstige cliënten wilde meegeven.

Zelf stopte ik met diëten (dacht ik). Want gezond gaan eten omdat je af wilt vallen is nog steeds een dieet... Ik zat dus nog altijd volop in het dieetdenken ook al dacht ik van niet. ‘Als ik nu zoveel heb gesnoept kan ik vanavond beter niet eten’ – eten was ‘goed’ of ‘fout’. Niet iets neutraals dat mijn lichaam aangaf.

Toen ging ik failliet

En paste ik ineens in maat 38!

In 2009 ging het bedrijf dat ik had opgebouwd, failliet. Mijn relatie liep op de klippen. Een van mijn vrienden zei: “Je kunt nu niks meer kwijtraken, alleen nog maar winnen”.

Ik ging bij een sportschool werken. Daar begeleidde ik mensen op het gebied van voeding. En er viel me al snel iets fascinerends op:

De eerste 2 weken ging het bij iedereen wel goed, maar daarna ging het al snel bergafwaarts

Als je een béétje dieetervaring hebt herken je dat vast: de eerste twee weken gaat het erom dat je het nieuwe eetpatroon leert kennen. Daarna wordt het lastig: dan wordt het volhouden. Dat is bijna niet te doen.

Inmiddels weet ik dat dit komt doordat je oerbrein de boel in de weg zit.

Ik werd voedingscoach met suikervrij eten als specialisme

Een maandje suikervrij leverde me 7 boeken en een hoop bekendheid op

Ik ontdekte dat het een stuk makkelijker was om 'op het rechte pad' te blijven als ik met mijn vingers uit de suikerpot bleef.

Daarom adviseerde ik mijn cliënten om suikers en bewerkte voeding te laten staan. Tegelijkertijd betrok ik dat advies ook op mezelf. Ik plaatste een oproep op Facebook: 30 dagen suikervrij, wie doet er mee? Er meldden zich 350 volgers.

Zelf was ik trouwens na 2 weken al af. Maar ik las de enthousiaste verhalen van al die anderen die zich zo veel beter gingen voelen. Ik las me in en volgde studies tot ik er álles van af wist. Daaruit is de Sugarchallenge geboren: zeven boeken en een programma.

Duizenden mensen volgden mijn Sugarchallenge. Hoewel ze daarna minder snel 'uit de bocht vlogen', hielden de meesten hun suikervrije leefstijl niet vol. Sommige mensen deden de Sugarchallenge wel vijf, zes keer. Tijdens het programma ging het goed, daarna niet meer. En ik dacht: dan faal ik als coach. Er ontbreekt nog iets.

Daar ben ik naar gaan zoeken.

Dit is wat ik heb ontdekt:

Je oerbrein bestuurt jouw eetpatroon

Je relatie met eten – de belangrijkste relatie in je leven - wordt volledig gestuurd door je oerbrein.

Zo lang je niet snapt hoe je oerbrein werkt, zul je nooit een relaxte relatie met eten krijgen. Je blijft dan vechten met jezelf en met eten.

Pas wanneer je weet hoe je jouw oerbrein kunt managen, kun je die eet-dieetspiraal doorbreken. Dan stopt je gevecht met eten. Voorgoed.

Ik schreef over mijn ontdekking een nieuw boek: De Gelukkige Eter

Weten hoe je jouw oerbrein kunt managen is de sleutel

Alleen dan kun je jouw strijd met eten en met jezelf stoppen

Nu ik weet hoe het oerbrein werkt, kan ik je vertellen hoe je weer rust kunt brengen in jouw relatie met eten. Zodat je kunt stoppen met afvallen als levensdoel. En weer kunt kiezen vóór jezelf in plaats van tegen jezelf.

Je bent het waard!

Ik heb al jaren maat 42

En inmiddels ben ik daar oprecht blij mee!

Ik draag tegenwoordig maat 42 (net als de meeste Nederlandse vrouwen), mijn buik is zichtbaar (niet prominent, maar je hoeft ook niet je best te doen om ‘m te spotten). En toch voel ik me beter dan ooit.

Nu ik snap hoe mijn brein werkt en ik de verantwoordelijkheid neem voor het managen ervan, voel ik me goed.

Het is mijn missie om ervoor te zorgen dat iedere vrouw in Nederland stopt met het nastreven van onnatuurlijke schoonheidsidealen. Dat we ons als vrouw niet langer meer in allerlei keurslijven laten dwingen, maar dat we onze schoonheid laten zien. Omdat juist de diversiteit ons zo mooi maakt. We zijn mooi en we zijn perfect. Nu en altijd. 

In de Eetgeluk Universiteit leer ik je hoe ook jij jouw oerbrein kunt managen. Alleen dan los je het probleem op bij de wortel. Alleen dan is het mogelijk om jouw strijd met eten te stoppen en weer een relaxte en gezonde relatie te krijgen met eten én met jezelf!